**အိမ်ထဲသရဲဝင်လာတယ်**

 **အိမ်ထဲသရဲဝင်လာတယ်**

ဇာတ်လမ်း/စာရေးသူ - ဝိုင်စီရဲ

(ကိုယ်တွေ့ဖြစ်ရပ်မှန်)

                     ကျုပ်တို့တွေလူစုံပြီဆိုရင်...လမ်းထွက်ပြီး...

ဘောလုံးကန်နေကြလေဗျာ...ကျုပ်တို့လူငယ်တွေကြီးပဲပေါ့

ဗျာ... တစ်ပတ်မှာ စနေနဲ့တနင်္ဂနွေနေ့...နှစ်ရက်တော့...

ဘောလုံးစုကန်ဖြစ်တယ်ဗျ... ရဲရင့်၊အာကာ၊နိုင်ထက်၊ကျုပ်

ရယ်ကတော့...တစ်သင်းဗျ...ဟိုဘက်ကတော့.. လင်းနိုင်၊

ညီထက်၊ဇင်အောင်၊ဝေထွန်းတို့ကတစ်သင်းဗျ...

               ဆောင်းရာသီလည်းဖြစ်တော့... သွေးပူအောင်..

ကစားတဲ့သဘောပေါ့ဗျာ... ညနေ ၆နာရီလောက်ဆိုရင်...

အေးလာပြီလေဗျာ.... ကျုပ်တို့ခြံရှေ့ကလမ်းမှာ...ကန်ကြ

တာဗျ...လူသွားလူလာလည်းနည်းတယ်ဗျ...အဲ့တော့..

ကျုပ်တို့အကြိုက်ဘောလုံးကန်လို့ပိုကောင်းတာပေါ့ဗျာ...

ဒီလိုနဲ့...ညနေ၆နာရီခွဲတော့...ဘောလုံးစကန်ကြပြီပေါ့ဗျာ..

ရဲရင့်။ ။ ဒီနေ့ကစနေနေ့နော် ငါကလည်းစနေသားကွ 

ဝိုင်စီရဲ။ ။ အဲ့တော့

ရဲရင့်။ ။ နိုင်မှာကွ

နိုင်ထက်။ ။အေးပါ မင်းသာ ဂိုးသေချာဖမ်း 

အာကာ။ ။ အေး...ဟုတ်တယ်...လေကသာကြီးနေတာ..

                 ဂိုးဖမ်းရင် တလွဲ...

ဝိုင်စီရဲ ။ ။ အေးလေကွာ လေမကြီးနဲ့ အရင်တစ်ပတ်က

              မင်းကြောင့်ပဲ ဂိုးတွေ ပေးလိုက်ရတာ မနည်းဘူး

ရဲရင့်။ ။ မင်းတို့ကလည်းကွာ ပြောမယ်ဆိုတာကြီးပဲ

            ဒီပွဲမှာ ငါလက်စွမ်းတွေမင်းတို့မြင်စေရမယ်

ဝိုင်စီရဲ။ ။ ဟုတ်ပါပြီ ကန်ကြမယ်ဟေ့....

               ရဲရင့်...ဒီပွဲမှာတော့လက်စွမ်းတွေပြနေတာဗျ...

ဟိုဘက်ကသွင်းလိုက်တိုင်း ဂိုးပေးလိုက်ရတာကြီးပဲဗျို့..

ဘောလုံးပွဲရဲ့ရလဒ်ကတော့...ဟိုဘက်က၅ဂိုး..ကျုပ်တို့က

၂ဂိုးတဲ့ဗျာ...အပတ်တိုင်းရှုံးနေကြဆိုတော့မဆန်းပါဘူးလေ..

အာကာ။ ။ ဆရာကြီးရဲရင့် မင်းလက်စွမ်းတွေအရမ်းမပြနဲ့

                လေကွာ 

နိုင်ထက်။ ။ မင်းတော်တော်ကောင်းတာပဲ

ဝိုင်စီရဲ ။ ။ မင်းကွာ ဒီလောက်ကောင်းလိမ့်မယ်လို့မထင်ဘူး

ရဲရင့်။ ။ တော်ကြတော့ ငါဒီနေ့လက်ကနာနေလို့ကွ

်နိုင်ထက်။ ။ ချက်ချင်းကြီးလက်နာသွားတာလား ရဲရင့်ရ

အာကာ။ ။ အေးလေကွာ 

ဝိုင်စီရဲ ။ ။ ငါဆေးလိမ်းပေးမယ်လေ လာလာ 

ရဲရင့်။ ။ နောက်နေ့ကြရင်ကြည့်လိုက် 

အာကာ။ ။တော်ပါတော့ ဆရာကြီးရယ်

                ရဲရင့်ကတော့လေကျယ်ဗျ...ကျုပ်တို့အဖွဲ့ထဲမှာ..

လေအကျယ်ဆုံးပဲဗျ.... ဒီလိုနဲ့...အကျီတွေလဲပြီး...

ကျုပ်အိမ်မှာ...စကားတွေ ဟိုပြောဒီပြော...ပြောနေကြတာ

ပေါ့ဗျာ.... ဒီလိုနဲ့ပြောရင်းပြောရင်းနဲ့...

ရဲရင့်။ ။ ငါမင်းတို့ကိုပြောရအုံးမယ် ငါငယ်ငယ်က အမေ

                 တို့ပြောတာကြားဖူးတယ်ကွ ညဘက်ကြီး 

                  အိမ်ရှေ့ကိုကြည့်ပြီး ''ဝင်ခဲ့လေကွာ''လို့ပြော

               လိုက်ရင် မကောင်းဆိုးဝါးတွေက အိမ်ထဲဝင်လာ

              တတ်တယ်လို့ပြောတယ်ကွ

အာကာ။ ။ မင်းကလည်းမဟုတ်တာကစပြီ ကဲ ပြောစမ်းပါ

                 အုံး ဘာလို့ဝင်လာတာလည်း

ရဲရင့်။ ။ ဥပမာ ဝိုင်စီရဲရေလာပါအုံးကွ လို့နာမည်တပ်ခေါ်

           ရင်တော့မဝင်ဘူးကွ နာမည်တပ်မခေါ်ရင်တော့

            သူတို့ကိုခေါ်တယ်ထင်ပြီး ဝင်ကြတာတဲ့ကွ

နိုင်ထက်။ ။အေး ဟုတ်တယ်ကွ...ငါလည်းကြားဖူးတယ်

ဝိုင်စီရဲ။ ။ ဒါဖြင့် ငါတို့ခေါ်ကြည့်ကြမယ်လေ

ရဲရင့်။ ။ ဟာ မလုပ်ပါနဲ့ကွာ... တော်ကြာ အားလုံး ဒုက္ခ

             ရောက်နေပါအုံးမယ် 

နိုင်ထက်။ ။ ငါလည်းစမ်းကြည့်ချင်တယ်ကွ

အာကာ။ ။ ငါရောပဲ

            ကျုပ်တို့လည်း...ခေါ်မယ်ဆိုပြီး..ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ

တာပေါ့ဗျာ...

ဝိုင်စီရဲ။ ။ ဟိတ် ဝင်ခဲ့လေကွာ 

          ကျုပ်ကခေါ်လိုက်ပေမယ့်လည်း...ဘာမှမထူးခြားလာ

ဘူးဗျ... ကျုပ်တို့လည်းရဲရင့်ကို ''လေကြွား''လို့ပြောကြတာ

ပေါ့ဗျာ... ဒီလိုနဲ့... ည၉နာရီရောက်တော့... သူတို့တွေ...

အကုန်ပြန်သွားကြပြီဗျ....ကျုပ်လည်း အိပ်ယာဝင်ပြီပေါ့ဗျာ

         ည၁နာရီလောက်ရောက်တော့.... ကျုပ်စောင်ခြုံထား

တာမရှိတော့ဘူးဗျ...စောင်ကိုပြန်ခြုံပြီးပြန်အိပ်လိုက်တယ်

ဗျ...အဲ့အချိန်မှာ... ကျုပ်က အပေါ့သွားချင်နေတာဗျ.... 

ကျုပ်လည်း...ဓာတ်မီးလေးထိုးပြီးအိမ်သာကိုသွားတာပေါ့..

အိမ်သာရဲ့သွပ်ပြားပေါ်မှာ...ခေါင်းပြက်ကြီးချိတ်နေတာ..

တွေ့လိုက်ရတယ်ဗျ....ကျုပ်လည်း...မျက်လုံးပွတ်ပြီး....ပြန်

ကြည့်လိုက်တော့..ဘာမှမရှိဘူးဗျ...အဲ့ဒါနဲ့...ကျုပ်လည်း..

ကြောက်ကြောက်နဲ့...အိမ်သာကိုသွားတာပေါ့ဗျာ...အိမ်သာ

တံခါးလည်းဖွင့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ.... ထိပ်ပြောင်ပြီး မျက်နှာ

မှာသွေးတွေကစီးကျ... အိမ်သာမှာထိုင်နေတဲ့ဦးလေးကြီးသရဲကိုတွေ့လိုက်ရတယ်ဗျာ...ဒါကိုလည်းတွေ့တော့ကျုပ်လည်းထွက်ပြေးတာပေါ့ဗျာ...

         အဲ့အချိန်မှာ...ထွက်ပြေးလို့မရအောင်...အနောက်ကနေဆွဲထားတာဗျ... ခေါင်းပြက်ကြီးနဲ့ ကျုပ်ရှေ့မှာ ရယ်ရယ်

ပြနေတာဗျ... ကျုပ် သွေးပျက်မတတ်ကိုကြောက်ရွံနေပြီ

လေဗျာ... ကျုပ်လည်းအားနဲ့ရုန်းလိုက်တဲ့အချိန်...မြေပြင်

ပေါ်ကို..လဲကျသွားတာဗျ...ကျုပ်ကျောပေါ်ကို...သစ်သား

ုကြီးလို မာနေတဲ့အချောင်းကျလိုက်သလိုပဲဗျ တော်တော်ကို

နာသွားတာဗျ..အဲ့ဒါနဲ့ အနောက်ကမာနေတဲ့အချောင်းကို

ယူကြည့်လိုက်တော့...ခြေထောက်ကြီးဖြစ်နေတယ်ဗျ....

ကျုပ်လည်း...အိမ်ထဲကိုအတင်းဝင်ပြေးပြီး...အမေနဲ့အဖေကိုနိုးရတော့တာပေါ့ဗျာ.... အဖေနဲအမေကို ကျုပ်ဒီလို

ပြောခဲ့ကြောင်းပြောလိုက်တာပေါ့ဗျာ...

       အဖေနဲ့အမေလည်း... ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေကိုအော်

ဟစ်ပြီးလှမ်းခေါ်တာဗျ...အဖေနဲ့အမေ အပြင်ထွက်ပြီး..

အော်ဟစ်နေတဲ့အချိန်...ကျုပ်တစ်ယောက်တည်း..အိမ်မှာ

ကျန်ခဲ့တာဗျ....ထိုအချိန်တွင်... ကျုပ်ကကုတင်ပေါ်မှာ..

ထိုင်နေတဲ့အချိန်.. ''ငါကိုခေါ်တာမဟုတ်ဘူးလား ''ဆိုပြီး

ခေါင်းပြက်ကြီးက...ပြောနေတာဗျ..ကျုပ်လည်း..ဒါကိုမြင်

ပြီး..သတိမေ့သွားတယ်ဗျာ...

        မနက်ရောက်တော့ ကျုပ်ဖျားနေပြီပေါ့ဗျာ...အဖေနဲ့

အမေပြောပုံအရတော့....အဲ့သရဲကို...ဆရာတော်ကိုပင့်ပြီး

ထုတ်ခိုင်းရတာတဲ့ဗျ....ဒါတောင်တော်တော်နဲ့မထွက်ဘူးတဲ့ဗျ... ဒါကတော့..ကျုပ်တို့တောမှာတော့...နာမည်မတပ်ပဲ

ခေါ်ရင်..သရဲဝင်လာတယ်ဆိုတာ...တကယ်ရှိတယ်ဗျ...

                 ခင်ဗျား ညဘက် အပြင်ကလူကို လှမ်းခေါ်မယ်ဆို

ရင်...နာမည်လေးတပ်ပြီးခေါ်ပေါ့ဗျာ...မဟုတ်ရင်...အိမ်ထဲ

သရဲဝင်လာအုံးမယ်ဗျို့...

                                                                           ပြီးပါပြီ...

ဆက်လက်ကြိုးစားပါဦးမည်

#ဝိုင်စီရဲ

#Yc_Yèl

  https://www.facebook.com/ye.yel.1213