Thursday, December 23, 2021

``အမဲသားစားချင်၍လိုက်လာသူ´´

 ``အမဲသားစားချင်၍လိုက်လာသူ´´

( စ\ဆုံး)



``ဗျို့...တင်မောင်....

တင်မောင်ရေ....´´


ခြံပေါက်ဝက..အသံတစ်ခုကြောင့်..တင်မောင်

ခေါ် အမျိုးသားအိမ်ထဲကနေ..ထွက်လာပြီး ...

``ဟာ..ကိုသာအေး..လာလေဗျာ..

ခင်ဗျားကလည်း.သူစိမ်းကြနေတာပါ.....´´

!

``မဝင်တော့ဘူး တင်မောင်ရေ...

အိမ်မှာ.အလုပ်ကိစ္စကလဲ ရှိနေသေးတော့..မဝင်ဖြစ်တော့..ဘူး.ကွ...

ဒါနဲ့.လာရင်းကိစ္စ ကတော့..ငါ အိမ်က..နွားမကြီး

သေသွားလို့..မင်းရွာထဲသို့.လိုက်ရောင်းပေးအုန်း

ကြ....


ကိုသာအေးစကားကြောင့်..

တင်မောင်မျက်နှာဝင်းကတည်းဖြစ်သွားလေသည်......

..သူလည်း ဒီရက်ပိုင်း..

အလုပ်က.မရှိဘူးဖြစ်နေတယ်မဟုတ်လား.....

အိမ်ကမိန်းမက်ိုလဲ အရမ်းအားနာနေမိပြီးလေ.

ဒီလိုက်ိစ္စမျိုးဆိုတာလက်လွှတ်ခံလို့ဘယ်ဖြစ်မလဲ.


ok ,ကိုသာအေးရေ....ခဏနေ.. ကျွန်ပ်လာခဲ့မယ်ဗျအိမ်ကပဲစောင့်နေလိုက်....


``အေးအေး..´´

ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့..ကိုသာအေးလဲ...ပြန်သွားလေသည်၊


ကျွန်ပ်လည်း.မိန်းမအရံသင့်ထာထားတဲ့.

ထမင်းကြော်နှင့်ပဲပြုတ်..အစားခံစားပြီး.....

အမဲဖြတ်ဖို့အတွက်...ဓားကိုထက်နေအောင်သွေ.

ပြီး..ကိုသာအေး..အိမ်သို့ထွက်လာခဲ့လေသည်၊

သူ့အိမ်ရောက်....ကိုသာအေးက..က.လိုလေသေးမရှိအောင်ဆောင်ရွက်ပေးနေမိတော့သည်၊ 

ကျွန်ပ်လဲ.နွားမကြီးအားဖွေးနေအောင်ရေဆေးပြီး....အရေခွံစုတ်ကာ..အသားသက်သက်၊.အရိုးသက်သက်၊.အတိုစ.သက်သက်..စနစ်တကျခွဲကာ.....ရွာထဲသို့လိုက်လံရောင်းချနေမိတော့သည်၊

ကျွန်ပ်အမဲသားရောင်းတဲ့နေဆို..ရွာထဲလူတွေ

အလုအယက် ဝယ်ကြလေတော့သည်၊


``ဟဲ့..တင်မောင်....အရိုးလေးပိုထည့်ပေးအုန်း.´´


``အရိုးတင်မကဘူး ခင်ဗျားယောက်ကျား အရက်နဲ့ ြ့မည်းဖို့အသားပါနည်းနည်းပိုထည့်ပေးလိုက်တယ်...ဟုတ်ပြီးလား´´

``အေးပါအေး..သာဓုပါသာဓုပါ.တော်´´


``အဲ့လယ့်..အရောင်းတွေသွက်နေပါလား´´


``ဟာ ဆယ်အိမ်မှူး. ကိုမြင့်ပါလား...ဘာလဲ..

လာအားပးတာလား´´


ဆိုပါစို့.. ကွာ.

ငါအတွက်..၂ပိသာ ထည့်ထားလိုက်.တင်မောင်ရေ...ငါမိန်းမက အခြောက်လုန်းချင်လို့တဲ့...ဟ


Okကိုမြင့်ရေ..အပိုထည့်ပေးလိုက်တယ်နော်

အကြွေးတော့မရဘူး.. ဟဲဟဲ.....


``အေးပါကွာ..မင်းပြောမှပဲ..ငါလည်း..

အကြွေးရုပ်ပေါက်နေတော့တာပဲ.. ...´°


ဟား..ဟားဟား.. .............


တစ်နေကုန်..ရောင်းအားကောင်းကောင်းဖြင့်...လှည့် ရောင်းလိုက်တာ..ညနေစောင်း တော့..အကုန်ကုန်သွား၍...

ကိုသာအေးအရောင်းရငွေလွှဲပေးလိုက်လေသည်၊


``ကျေးဇူးပါ တင်မောင်ရေ...

ရော့..ဒါ.မင်းအတွက်...၂သောင်း.နဲ့.

အိမ်စားဖို့အမဲသား၂တွဲယူသွား..´´


``ဟာ..များလိုက်တာ.ကိုသာအေးရာ...

၁သောင်းခွဲပဲ..ပေးပါ.ဗျ...ဒီလောက်လေးရောင်းပေးတာ.ကျွန်ပ်အတွက်...အပန်းမကြီးပါဗျာ....´´


``မဟုတ်တာ တင်မောင်ရာ ယူသွားစမ်းပါ....ကွာ

မင်းမိန်းမလဲ မျော်နေရောပေါ့....´´


ကျွန်ပ်လဲ ပေးမရတဲ့အဆုံး...ငွေ၂သောင်း လက်ထဲကျစ်ကျစ် ဆုတ်ပြီး..

အမဲသားတွဲဖြင့် .ကိုသာအေး.အိမ် က

ထွက်လာခဲ့လေသည်၊


နေဝင်ချိန်ရောက်တော့မယ့်အချိန်မယ့်...

အိမ်သို့ခက်သွက်သွက်လျှောက်လာခဲ့သည်၊


ကျွန်ပ်တို့လင်မယားက.အရမ်းဆင်းရဲတယ် ဗျာ...

ကျွန်ပ် မိဘကတော့...အရမ်းချမ်းသာပါတယ်

သူ့တို့သဘောကျနှစ်သက်တဲ့..သူ မယူပဲ

ရွာသူကို..ယူခဲ့၍..အခုလို.အမွေဖြတ်စွန့်လွတ်ခံရသူပါ...

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်..ကျွန်ပ်ကျေနှပ်တယ်..မွေးမိဘတွေလဲ.စိတ်မနာရက်ပါဘူး...

ကျွန်ပ်ကလည်း..ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်တွေဆို

သိတ်မလုပ်နိုင်ဘူးဗျာ..

ဒါကို..အိမ်ကမိန်းမက..ကျွန်ပ်ကိုနားလည်ပေးရှာပါတယ်..

ဘာမှအခိုင်းရဲ့ဘူး......သူ့ကိုချစ်နေယုံနဲ့

ကျေနှပ်တယ်ဆိုလားပဲ....

ဒါကိုလဲ ကျွန်ပ်ကလက်မခံချင်လေ...အိမ်ထောင်ဦးစီတစ်ယောက်နဲ့..တတ်နိုင်သလောက်...တာဝန်ကျေရမယ်ဆိုတဲ့

စိတ်နဲ့...အခုလိုအမဲသားရောင်းတဲ့..ဘဝကို

သူနဲ့အတိုက်ခိုက်လုပ်ပြီး..ရွေးချယ်ခဲ့လိုက်ရတယ်...........


ရှပ်ရှပ်.. .ရှပ်.....

ကျွန်ပ်နောက်...က..တစ်စုံတစ်ယောက် ကပ်လိုက်တဲ့ခြေသံကြောင့်..ကျွန်ပ်အတွေးတွေ

ပြောက်ကာ...နောက်သို့့လှည့်ကြည့်မိလိုက်လေသည်၊

မည်သူကမှမရှိ....ကျွန်ပ်စိတ်ထင်တာနေမှာပါ...

ဆိုပြီး ဆက်လျှောက်ခဲ့တယ်......


ရှပ်ရှပ်ရှပ်.. .ဒီတစ်ခါ ပီပီသသ ကြားလိုက်ရ၍

ကျွန်ပ် ခြေလှန်းများ..ဒုန်းကနဲ ရပ်လိုက်မိလေသည်၊

နောက်သို့လှည့်ကြည့်တော့မည်သူမှ..မရှိ....

ကျွန်ပ်ကျောနည်းနည်းတော့ချမ်းလာတယ်ဗျာ..

ကျွန်ပ်လည်း..ခြေလှမ်းကျဲကြီး တွေဖြင့်...လျှောက်လာရင် အိမ်ခြံပေါက်ဝသို့ရောက်လာခဲ့

သည်၊

ဝုတ်ဂုတ်...ဝုတ်...

ရုတ်တရုပ်.ဖြူမ..ခြံပေါက်ဝနားမှာ...ကျွန်ပ်ကိုမြင်တော့ထ၍ဟောင်နေ၍...ကျွန်ပ်..လဲ

နူတ်ဆက်တဲ့အထင်နဲ့အိမ်ထဲသို့ဝင်လာခဲ့သည်၊


ဖြူမကတော့ထိုး၍..ဟောင်နေဆဲး......


``ဟဲ့..ကောင်မ..ကိုယ်သခင်တောင်မမှတ်မိဘူးလား

နာတော့မယ်..နင်တော့.....´´


ကျွန်ပ်မိန်းမ.က..ငေါက်လိုက်တော့မှ.....

ဖြူမ ကုတ်ကုတ်လေး ငြိမ်ကျသွားကာ..ခြံပြင်သို့

ထွက်သွားခဲ့လေသည်၊

ခါတိုင်းဆို..ကျွန်ပ်ကိုမြင်ရင်..ပွတ်သီးပွတ်သပ်

လုပ်တတ်တဲ့ ဖြူမ...ဘယ်လိုကြောင့်ပါလိမ့်နော်...


ဟင်...

``အကို.အမဲသားတွဲတွေပါလေ......´´

``ညကြီးမိုးချုပ် ယူလာရတယ်လို့အကိုရယ်´´


``ဘာဖြစ်လို့လဲ ခင်လေး ရဲ့ခါတိုင်းလဲ...ယူနေကြ

ပဲကို...´´


``ဘာရယ်တော့မဟုတ်ပါဘူး....အကိုရယ်....

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ညဘက်မယူတာအကောင်းဆုံးပဲ....´´


အေးပါဗျာ...အေးပါ...

ကျွန်ပ်လဲ ဆက်မငြင်းချင်တာနဲ.့ခင်အလိုအတိုင်း

လိုက်လျော ခေါင်းငြိမ့်ပေးလိုက်ရသည်၊


``အဲ့နဲ့အကို....အလုပ်သွားတာ..ခင်ကိုတော့

ပြောသွားဖို့တော့ လိုတာပေါ့..ခုတော့ဘယ်လောက်ထိ..ခင်.စိတ်ပူရတယ်ဆိုတာ...အကိုကမှမသိတာ.....


အော်..ကြည့်ကြည့်.ပြောရင်..မျက်ရည်က ကျ

လာတော့မယ်...ဒီကောင်မလေးကတော့..နော်´´

အရမ်းစိတ်အားငယ်တတ်တဲ့...ကျွန်ပ်မိန်းမအကြောင်း 

ကျွန်ပ်အသိဆုံယဗျာ...

ကျွန်ပ်လဲ ပြောပြောပြောဆိုဆိုဖြင့်..ကျလာတော့မယ့် မျက်ရည် တွေကို..လက်ဖြစ်

အသာဖယ်ပေးလိုက်လေသည်၊


``ဘာတွေစိတ်မချဖြစ်နေတာလဲ

ခင် ရဲ့...ဘာမှစိတ်မပူနဲ့သိလား..ဒီမနက်

ခင်ကို ပြောမသွားဘူးဆိုတာက..

.အလုပ်ကိစ္စက့.ဗြုန်းစားကြီး ပေါ်လာတာဆိုတော့

ပြောဖို့အချိန်မရတော့တာပါ...

ခင်အလာကို

.ကိုယ်စောင့်ပါသေးတယ်..နည်းနည်းနေမြင့်နေ၍

အကိုလဲ အိမ်ကမြန်မြန်ထွက်လာခဲ့လိုက်ရတာပါ..


အဲ့တော့မှ.ခင်လဲစိတ်ဖြေပုံရသွားခဲ့လေသည်၊


``ဟုတ်ပါရဲ့...ဒီနေ့ကျမှ...ခင် လဲ စျေးသိတ်

ရောင်းမကောင်းလို့အရမ်းနေမြင့်သွားတယ်

အကို..

ကဲကဲ ရေမိုးချိုးထား...

ခင် လဲ အမဲသားတွေရေဆေးပြိး..ပြုတ်ထားလိုက်အုန်းမယ်...ပြီးရင်တူတူထမင်းစား

ကြတာပေါ့....´´


ခင်လေး တစ်ယောက်လဲ ပြောပြောဆိုဆို ဖြင့်.

အမဲသားတွဲယူကာ မီးဖိုချောင်အတွင်း သို့

ဝင်သွားခဲ့လေသည်၊


ကျွန်ပ်လဲ.ရေမိုးချိုး ကာ...

အရံသင့်ခူးခပ်ထားတဲ့..တောဟင်းစုံ..

အမဲရိုးချက်၊ အမဲကြော်.၊.ငပိရေ.အတိုမြုပ်

စသည့်စုံလင်စွာ..ဟင်းများဖြင့်...ခင်လေးနဲ့

ထမင်းလက်စုံစားကြလေတော့သည်၊


ဝုတ်ဝုတ်...ဝုတ်....ဝုတ်...

ရုတ်တရပ်.. ကျွန်ပ်တို့ထမင်းဝိုင်းသို့ဖြူမထိုး၍

ဟောင်ပါလေတော့သည့်၊

ကျွန်ပ်လဲ သူ့ဗိုက်ဆာနေတဲ့...အထင်နဲ့...အမဲရိုး

တချို့နဲ့ကျကျနန နှဲပြီး..ဇလုံထဲသို့...ကျကျွေးလေတော့...ဖြူမ.က ကျကျွေးနေတဲ့..

ထမင်းကိုလုံးဝမစားပဲ..ထိုဇလုံအား.အဆက်မပြက်.ထိုးဟောင်ပြလေတော့.သည်..ခဏအကြာ...

တဂိန်ဂိန်နဲ.. အော်..ဟစ်..ကာ....

ခြံပြင်သို့ဝိုးဝှေထွက်ပြေးသွားပါလေတော့သည်၊


ကျွန်ပ်တို့နှစ်ယောက်လဲ တစ်ယောက်မျက်နာ တစ်ယောက် ကြည့်မိကြကာ..ဖြူမ ကို..

ဘယ်လိုမှ နားမလည်ဖြစ်နေမိကြလေတော့သည်၊


စားပြီးလို့..ကျွန်ပ်လဲ ထမင်းဆိပ်တတ်ကာ..

အိပ်ချင်လာတာနဲ့..အိပ်ယာထဲလှဲ..လိုက်.ပြီး.

ဖြူမအကြောင်းကို ခဏ စဉ်စားနေမိတော့သည်၊

ဒီနေ့တစ်နေကုန်..ဖြူမ ဘာတွေဘယ်လိုဖြစ်နေပါလိမ့်....နော်...

ခင်လေးကတော့...အိုးခွက် ပန်းကန် များ.....

ဆေးကျောသံတွေဖြင့်..အလုပ်ရူပ်နေလျက်..

ကျွန်ပ်လဲ ခင်လေးကို.မစောင့်နိုင်တဲ့အဆုံး..တချိုးတည်း အိပ်ပျော်သွားပါလေတော့သည်၊

..........................................................

``ခြမ္​း´´

ညအချိန့်မို့..တစ်စုံတစ်ခု ပြုတ်ကျသံက....

ထင်ထင်ရှားရှား ထွက်ပေါ်လာတာကြောင့်..

ကျွန်ပ် လန့်၍ နိုးလာလေတော့သည်၊

အိပ်ယာဘေးမှာခင်လေးမရှိ.....

အာရုံဆွန်းဟင်းများ ချက်နေသလား..အတွေ းဖြင့်

နာရီ စင် ကိုလှန်းကြည့်တော့.....

ဟင်-(12)နာရီရှိသေးပါလား...ခင်လေး ဘာထ

လုပ်တာပါလိမ့်..ညဉ့်နက် ကြီး..အချိန်.....

ကျွန်ပ်လဲ..ပြာလဲ့လဲ့ အိပ်ယာထလာကာ...မီးဖိုချောင် ဘက်သို့ထွက်လာခဲ့သည်၊ ထိုအချိန်

မီးဖိုချောင်ဘက်က..တစ်စုံတစ်ယောက်...

စားသောက်သံတွေက..ထွက်ပေါ်လာတာကြောင့်..ကျွန်ပ်လဲ..ခြေရာဖော့ကာ..အသံတိတ်..ကြည်မိလိုက်တော့..ကျွန်ပ်..အံ့အားသင့် ဖြစ်မိသွားခဲ့လေသည်၊

ခင်လေးက..နောက်ကျောပေးပြီး...တစ်စုံတစ်ခုကို

ငတ်ငတ်ပြက်ပြက်စားသောက်နေတဲ့..မြင်ကွင်းကြောင့်ဖြစ်သည်၊ ကျွန်ပ်လဲ.အရမ်းထိပ်လန့်

မတတ်ပဲဗျာ...


``ခင်...ခင်..လေး...မင်း..မင်း.ဘာလုပ်နေတာလဲ.....ကွာ...´´


ပြန်မပြောဘူး.ဗျာ..အစားပဲ မဲနေတာ...ကျွန်ပ်လဲ

အရဲစွန့်ကာ....ကြောက်စိတ်တွေခဏဘေးချိတ်ပြီး

ခင်လေးနားသို့တိုးကပ်ကြည့်မိလိုက်တော့.....


အမယ်လေး ဗျ....ကျွန်ပ်အသံထွက်...အော်လိုက်မိကာ..နောက်သို့လှဲကျသွားမိလေသည်၊

ခင်လေးက..အမဲအိုးကို..ပေါင်ပေါ်တင်ပြီး..ခေါင်း

မဖော်အောင်.လက်ကြီးနဲ့ကုတ်ကုတ်စားနေတာဗျာ.....


စောစော.က.ကျွန်ပ်အော်လိုက်တဲ့..အသံကြောင့်လားတော့မသိဘူး...စားလက်စ..

အစာများ..ခဏရပ်ကာ..ကျွန်ပ်ဘက်သို့..လှည့်

ကြည့်မိလိုက်လေသည်...

ဖြူဖပ်ဖြူရော် မျက်နာကြီးဖြင့်.....ကျွန်ပ်ကို

ကြည့် .ပြီး...တခိခိ..ရီးပြနေလျက်........

ကျွန်ပ်လဲ..ဆက်မကြည့်နိုင်တဲ့အဆုံး..အော်ဟစ်ကာ...အိမ်ပြင်သို့ထွက်ပြေးရပါလေတော့သည်၊.....

အိမ်ပြင်ရောက်တော့.....ကျွန်ပ်လဲ..ခင်လေးအတွက်စိတ်ပူကာ...ပတ်ဝန်ကျင်ကိုပဲ..အော်ဟစ်စွာ..အကူ

ညီတောင်းလိုက်မိလေတော့သည်၊

ညတိတ်ဆိတ်နေတဲ့အချိန်မို့...ကျွန်ပ်အော်သံ..

တစ်ရွာလုံး လွှမ်းမိုး သွားလေသလားမသိ....

တစ်ရွာလုံး နီးပါး..ကျွန်ပ်အိမ်ဘ်ကသို့. စိုးရိမ်စွာပြေးလာကြလေတော့သည်၊


မင်းမိန်းမဘာဖြစ်တာ.တင်မောင်....´´


အားလုံး.ကစိုးရိမ်စွာမေးမြန်းကြလေတော့သည်၊

ကျွန်ပ်လဲ ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့..ဖြင့် အကြောင်းစုံ

ပြောပြနေတဲ့အချိန်...မှာ...

အိမ်ပေါ်ပြတင်းပေါက်တံခါးဖွင့်သံကြောင့်...

ကျွန်ပ်အပါအဝင်..တရွာလုံးကလူတွေလဲ..

ထိုပြတင်းပေါက်တံခါးဆီသို့..မျက်တောင်မခက်ပဲ

ဝိုင်းဝန်စိုက်ကြည့်မိလိုက်တဲ့အချိန်....မှာ..ပဲ...

တရွာလုံးလန့်..၍...ဆူညံစွာ..အော်ဟစ်နေကြပါတော့သည်၊

 ဆံပင် ဖရိုမရဲဖြင့် ခင်လေး...က.တရွာလုံး

အပြုအမူတွေကြည့်ပြီး...တ ခိခိနဲ့ရီးမောနေလျက်.....


``ဒါ..ဒါ..သရဲ..ဝင်ပူးနေတာကွ...´´

ကိုသာအေးလဲ ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့်..တစ်စုံတစ်ခု

သတိရ၍ သွားခေါ်မယ်ဆိုပြီး.ရွာကလူ.၂နှစ်ယောက်အဖော်ခေါ်ကာ...

ထွက်ခွာသွားခဲ့လေတော့သည်၊....

......................................................


ခဏအကြာ..ကိုသာအေးတို့အဖွဲ့နဲ့အတူ

့ဦးလေးကြီးတစ်ယောက်ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်၊


ဒါ..မနောစိတ္တုပ္ပါဒ် ဂိုဏ်းဝင်ဆရာကြီးဗျာ..အရမ်းစွမ်းတယ်....မင်းမိန်းမအတွက်..ဘာမှစိတ်မပူနဲ့..သာအေးပြောစကားကြောင့်.

ကျွန်ပ်အရမ်းဝမ်းသာမိမတတ်ပဲ.....


``အားကိုးပါတယ်..ဆရာကြီးရယ်...

ကူညီပါအုန်း.ကျွန်ပ်မိန်းမအန္တာရယ်ကင်းအောင်..´´


``အေးဘာမှ..စိတ်မပူပါနဲ့...ကွ´´

ဆရာကြီးကပြောပြောဆိုဆို..ဖြစ်...


``ဟိတ်သရဲမ..ခုချက်ချင်းဆင်းခဲ့....စမ်း......´´


ဆရာကြီးအသံကြားလိုက်တာနဲ့....

တပြိုင်နက် 

ခင်လေး.ပူးကပ်နေတဲ့..သရဲ..တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားသွားတာတွေ့ရလေသည်၊


``ဟင်အင်း.. .မလာဘူး....ကြောက်တယ်....

ကြောက်ဆယ်...ဟီး..ဟီး....ဟီး...´´


ဟာ...ငို..ပြန်ပြီး..ဘယ်လိုသရဲလဲကွ.......

သနားရမှာလား..၊.ကြောက်ရမှာ.ဖြစ်နေကြမိလေသည်......


ဆရာကြီးက.သဘောပေါက်ကာ..

ခေါင်းတညိမ့်ညိမ့်ဖြစ်ပြုလုပ်ပြီး....


``အဲ့ဒါ..ကလေးသရဲမလေးပါကွာ.ဘာမှ

စိတ်မပူကြပါနဲ.၊..´°


``ဟင် ´´

အားလုံးကတော့..အဲ့တော့မှ..သဘောပေါက်မိကြ

လေသည်၊


ဆရာ ကြီး.က..ပြန်ချော့၍...

``ကဲ...သမီးလေး...အောက်ဆင်းလာခဲ့ပါ...

ဦးလေးက..ရန်မပြုပါဘူး..´´

..အဲ့တော့မှ...

ပြတင်းပေါက် နားကနေ..ခင်လေး..အပြင်ဘက်သို့ထွက်လာမိလေသည်၊


``သမီးကို..ရိုက်မှာကြောက်ဆယ်...

ဟီး..ဟီးဟီးဟီး.. .´´


ဟာ..

``မငိုနဲ့မငို.....ဦးလေးတို့ကအန္တာရယ် မပေးပါဘူး သမီးလေး မဆိုးရင်ပေါ့..ဒါနဲ့

သမီးနာမည်..အရင်ပြောပြ...´´


 ``..ပုံပုံခ်စ္​´´


ဟင်..

ဟာ.....အားလုံးကလဲ..အံ့အားသင့် ဖြစ်နေကြလေသည်....

ဟိုတလေလောတုန်းက.မြွေကိုက်သေသွားတဲ့

ကလေးမလေးပါလား....

.သူ့မိဘတွေကတော့ သူ့မသေခင်ရက်ပိုင်း..မှာပဲ..လှေမှောက်သေဆုံးသွားရှာသတဲ့.......

....

``ဘယ်သူနဲ့.လိုက်လာတာလဲ.....´´

ဆရာကြီးကမေးတော့....


ကလေးမလေးပူးနေတဲ့ ခင်လေးက..သွားလေးဖီးပြကာ..

ကျွန်ပ်ကို လက်ညိုးထိုးပြပါလေရော.....


``ဒီက.ဦးဦးနဲ့လိုက်လာတာ´´


ဘယ်ကြောင့် လိုက်လာတာလဲ.ထပ်အေးတော့.....


``အမဲသားစားချင်လို့တဲ့..´´


ဘုရားဘုရား.. ...

ကျွန်ပ်လဲ..ညဖက်ဆို..အမဲသားမယူရဲတော့သလို.

.အမဲသားရောင်းဖို့တောင်.ခက်လန့်လန့်ဖြစ်နေမိတော့သည်၊...

ဒါကြောင့်လဲ ဖြူမ...ထိုးဟောင်းနေတာကို....

အဲ့တော့မှ 

ကျွန်ပ်လဲသဘောပေါက်မိသွားလေသည်၊


``..ဒီဘဝက..ကျွတ်လွတ်ချင်ပါသလား....သမီး´´


ခင်လေးဆီ..ပူးနေတဲ့.သမီးလေးက..

ခေါင်းခါတယ်ဗျာ....ဘာကြောင့်လဲမေးတော့...

သူ့အဖေနဲ့အမေကို..စောင့်နေတာတဲ့...

ရွာထိပ်နားမှာ...


``ဟင်.´´

စိတ်မကောင်းစရာပဲဗျာ.....ပြန်မလာတော့တဲ့

မိဘတွေကို..စောင့်နေတာတဲ့.........


ဆရာကြီးက.သူ့မိဘတွေ....

လှေမှောက်ဆုံးရှာပြီးတဲ့ပြောတော့..သမီးလေး.က

တငိုငိုတရီရီ ဖြင့်.မရပ်မနား.ငိုနေမိတော့သည်၊..

..

``မငိုနဲ့တော့တိတ်တိတ်...

သမီးလေး..ဘယ်မှာနေတာလဲဦးကိုပြောပြ..

ဦးလေးအမျှဝေပေးမယ်၊..ဒီဘဝက ကျွတ်လွတ် သွားရင်..သမီးလေးကြိုက်တဲ့..အမဲသား..အမြဲတမ်းစားရမှာ...သိလား..မေမေနဲ့ဖေဖေနဲ့

တွေ့ရမယ်............

ပလီဆယ်ပြီး ပြောလိုက်ရလေတော့သည်၊


အဲ့တော့မှ..ထို ကလေးမလေး..အင်ိုတိတ်ကာ..

သူ့နေတဲ့...ရွာထိပ်နား..က..လက်ပံပင်ကြီး..

ပြောပြလေတော့သည်၊

အမျှရဖို့..ဦးဦးတို့ကို..စောင့်နေမယ်တဲ့.......

ပြောရင်းဖြင့်..ခင်လေးခွေခွေလေး လှဲကျသွား

ပါလေတော့သည်၊


ကျွန်ပ်လည်း..ခင်လေးကို.ပွေ့ထူကာ...သတိရတဲ့အထိ..စောင့်ကြည့်နေခဲ့လေသည်၊

ဆရာကြီးဆေးတစ်လုံးကြောင့်..ခင်လေး.လည်း

မြန်မြနိသတိရလာလေတော့သည်၊

ဘာမှနားမလည်တဲ့...အကြည့်တွေနဲ့..ခင်လေးကမေးမြန်းကြည့်တော့.....ကျွန်ပ်အစား

တစ်ရွာလုံး ကပြောပြနေမိတော့သည်၊

ကြောက်စိတ်ကတကြောင်း၊

သနားစိတ်ကတစ်ကြောင်း..ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်.. ဒီ

သမီးလေး ကျွတ်လွတ်ဖ်ို့...အမြန်ဆုံး

ခင်လေးအပာအဝင်.ဆာင်ရွတ်ခဲ့လေတော့သည်၊

မနက်ရောက်တော့..လက်ပံပင်ကြီး အောက်မှာ.

သံဃာတော် ၅ ပါး.ပင့်ဖိတ်ကာ..ကလေးမလေး

ပုံပုံချစ် အတွက်.တစ်ရွာလုံးက လူတွေလည်း 

အမျှပေးဝေနေမိတော့သည်၊


သမီးလေးလဲ ကောင်းရာဘုံသို့ကူးပြောင်းပါစေ။


ပြီးပါပြီး.. ....

ဇာက်လမ်းလေး..သဘောကျရဲ့ဗျာ...😃😃

ဝေဖန်ပေးပါအုန်း☺☺


အမြန်တင်ပေးလိုက်တာမို့...

အမှားလေးတွေပါရင်..သည်းခံဖက်ပေးကြပါ.နော်.


စာဖက်ချစ်ဖလန့်တွေ..ကျေးဇူး တင်ပါသည်၊

စာရေးသူ👉 #အလင်းရောင်

#လေးစားစွာCreditပေးပါတယ်

0 comments:

Post a Comment